του Αρχιμανδρίτη Νικάνορα Καραγιάννη / Orthodoxia.info

Τιμώντας σήμερα την Αγία Μαρίνα, φέρνουμε στο νου το γνωστό χαρακτηριστικό περιστατικό του μαρτυρίου της Αγίας Μαρίνας, κατά το οποίο ούσα φυλακισμένη υπέταξε και ταπείνωσε τον Διάβολο.

Πάνω σε αυτό μερικές σκέψεις.

Και μόνο η αναφορά σ αυτό το γεγονός προκαλεί τον θετικιστή και ορθολογιστή άνθρωπο της σύγχρονης εποχής που αναρωτιέται. είναι δυνατόν να μιλάμε σήμερα και δαίμονες και τέρατα ; Όλα αυτά δεν είναι παρωχημένες εικόνες και κατάλοιπα ενός σκοτεινού παρελθόντος ;

Όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο αγνοούν το συμβολικό βάθος του λόγου του Θεού και της εμπειρίας των Αγίων. Ο διάβολος μέσα από τις πολλές του μορφές και παραλλαγές είναι εκείνος που κρύβεται στις αναρίθμητες πλάνες που αιχμαλώτιζαν τότε και σήμερα τον άνθρωπο.

Είναι σ’ όλους μας γνωστό ότι, αν και η χριστιανική πίστη και διδασκαλία καταπολέμησε με έμφαση και επιμονή κάθε είδους ειδωλολατρία, το φαινόμενο αυτό βασιζόμενο στην ανθρώπινη αδυναμία βρίσκει πάντα πολλούς δρόμους και τρόπους να εμφανίζεται από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια μέχρι και σήμερα ακόμη και μέσα στη χριστιανική ζωή.

Για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτό το φαινόμενο θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η ειδωλολατρία δεν είναι απλώς ένα πράγμα ή ένα αντικείμενο ανεξάρτητο, άσχετο ή και αντίθετο προς τον Θεό στο οποίο κάποιοι αποδίδουν λυτρωτική αξία. Είναι τρόπος συμπεριφοράς και εξάρτησης προς καθετί που δεν ανάγει στο Θεό. Έτσι εκτός από την φανερή, απροκάλυπτη και «χονδροειδή» μορφή ειδωλολατρίας υπάρχουν και άλλες μορφές κρυφές, πολυσύνθετες, δυσδιάκριτες, και πιο επικίνδυνες. Ως τέτοιες θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την εξάρτηση του ανθρώπου από την φιλοσοφία, την τέχνη, τον αθλητισμό, την τεχνολογία, την πολιτική, την οικονομία και τόσα άλλα μεγέθη της καθημερινής του ζωής. Όλα αυτά κάποτε προσπαθούν να κλέψουν το αποκλειστικό ενδιαφέρον του σημερινού ανθρώπου, να απορροφήσουν κάθε ικμάδα της ύπαρξής του και να γίνουν μικροί θεοί παράλληλα και δίπλα στην ακαθόριστη και θολή έννοια του ενός θεού που απαιτεί η όποια η θρησκευτική πίστη .

Oι άνθρωποι γκρέμισαν ίσως τα είδωλα από τους ναούς, αλλά όχι όμως και από την ψυχή τους. Τέτοια είδωλα υπάρχουν πάρα πολλά και επικίνδυνα για την ζωή μας. Είναι Όλα αυτά που κρατάει ο Διάβολος στα χέρια και αποτελούν την βιτρίνα του κόσμου. Όλα αυτά κάποτε αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη από αυτή που έχουν και μας υποτάσσσουν κυριολεκτικά. Και τότε το είδωλο γίνεται ένας κρυμμένος θεός μέσα μας, τον οποίο λατρεύουμε στον οποίο υποτασσόμαστε, υποδουλωνόμαστε.

Η Αγία Μαρίνα εμπιστεύθηκε τον λόγο του Θεού, “Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς”.

Όλα τα πράγματα του κόσμου είναι πολύ σχετικά, και το μόνο απόλυτο είναι ο Θεός που υπερβαίνει τον κόσμο. Αυτός που αποτελεί την ρίζα της ανθρώπινης ύπαρξης. Μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να μην πιστεύει όμως του λείπει ο Θεός. Μπορεί να μην τον ομολογεί, αλλά τον απασχολεί ο Θεός. Γι αυτό και εμείς μπορούμε να λέμε “Κύριε μας λείπεις, έστω και αν είμαστε ολιγόπιστοι και αμαρτωλοί. Κύριε δεν είμαστε τίποτα, αλλά ανήκουμε σε σένα. Με αυτό το φρόνημα η Αγία Μαρίνα μια αδύναμη δεκαπεντάχρονη κοπέλα πάλεψε με τα είδωλα της δικής της εποχής και καλεί κι εμάς σήμερα να κάνουμε το ίδιο για να μην χαθούμε μέσα στον κόσμο.

O π. Νικάνωρ Καραγιάννης είναι ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας

Κείμενα από την συντακτική ομάδα του orthodoxia.info.

Ετικέτες: