Ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφὲς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, Ἀπὸ σήμερα μπαίνουμε στὴν ἁγία καὶ εὐλογημένη περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Εἶναι μιὰ ξεχωριστὴ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους καὶ τὰ ἱερὰ βιβλία μας τὴν ἀναφέρουν ὡς στάδιο πνευματικοῦ ἀγῶνα.

Ἀπὸ αὔριο Καθαρὰ Δευτέρα ὡς τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου, σ’ αὐτὲς τὶς σαράντα ἡμέρες, οἱ χριστιανοὶ σὰν ἀθλητὲς ἀσκοῦνται καὶ ἀγωνίζονται, γιὰ νὰ φτάσουν νικητὲς στὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα καὶ στὴν κοσμοχαρμόσυνη ἑορτὴ τῆς Ἀναστάσεως. Οἱ ἀληθινοὶ χριστιανοὶ περιμένουν τὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ καὶ τὴ ζοῦν μέσα τους μὲ ἰδιαίτερη ἱερὴ κατάνυξη.

Σὰν περίοδος πνευματικοῦ ἀγώνα τῶν χριστιανῶν, ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶναι περίοδος προσευχῆς καὶ νηστείας. Αὐτὰ τὰ δυὸ πᾶνε πάντα μαζὶ καὶ φανερώνουν μιὰ ἔντονη προσπάθεια κάθε πιστοῦ νὰ κατανικήσει τὸν ἐχθρὸ τῆς σωτηρίας, ποὺ εἶναι τὸ δαιμονικὸ πνεῦμα. Ἔτσι τὸ εἶπε ὁ Χριστὸς στὸ Εὐαγγέλιο, ὅτι «τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ». Τὸν ἄνθρωπο ποὺ προσεύχεται καὶ νηστεύει, τὸν φοβᾶται ὁ διάβολος καὶ δὲν τὸν πλησιάζει. Γιατὶ πράγματι ἡ προσευχὴ καὶ ἡ νηστεία εἶναι ἀκαταμάχητα πνευματικὰ ὅπλα, καὶ χαρὰ στοὺς χριστιανούς, ποὺ ἀσκήθηκαν κι ἔμαθαν νὰ τὰ μεταχειρίζονται σωστά.

Ἀλήθεια, δὲν εἶν’ εὔκολο καὶ δὲν ξέρουν ὅλοι νὰ προσευχηθοῦν οὔτε νὰ νηστέψουν. Πολλοὶ ἀδελφοί μας, περιορίζουν τὸν ἀγώνα τους σὲ κάποια ἐξωτερικὰ μόνο πράγματα, «ὅπως ἂν φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες», καθὼς λέγει ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς στὸ Εὐαγγέλιο. Ὅμως, ἡ προσευχὴ καὶ ἡ νηστεία εἶναι πράξεις, ποὺ γίνονται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ κι ὄχι γιὰ νὰ δοῦν οἱ ἄνθρωποι. Ἡ προσευχὴ καὶ ἡ νηστεία εἶναι μετάνοια, καὶ μετάνοια θὰ πεῖ πὼς ὁ ἁμαρτωλὸς λυπᾶται καὶ κλαίει μέσα του καὶ ζητάει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἂν ὅταν προσευχόμαστε, μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, εἶναι γιὰ νὰ προσευχηθοῦν μαζί μας, ὡς ἀδελφοὶ καὶ ὡς Ἐκκλησία, κι ὄχι γιὰ νὰ τοὺς δείξουμε πὼς προσευχόμαστε ἐμεῖς καὶ πὼς νηστεύουμε.

Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς μᾶς ἔμαθε πῶς νὰ προσευχόμαστε, ὅταν δίδαξε στοὺς μαθητές του τὸ «Πάτερ ἡμῶν…». Ἕνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ αἰτήματα τῆς θεοπαράδοτης αὐτῆς προσευχῆς εἶναι τό· «…καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν…», συγχώρεσέ μας τὰ φταιξίματά μας, καθὼς κι ἐμεῖς συγχωροῦμε ἐκείνους ποὺ μᾶς ἔφταιξαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο, ποὺ ἔχουμε νὰ ζητήσουμε ἀπὸ τὸ Θεό, ἀλλὰ καὶ τὸ πρῶτο ποὺ πρέπει νὰ ξέρουμε, ἂν θέλουμε νὰ μᾶς συγχωρήσει ὁ Θεός, πρέπει πρῶτοι ἐμεῖς νὰ συγχωροῦμε. Ἀλλιῶς πῶς μποροῦμε καὶ μὲ τί πρόσωπο νὰ σταθοῦμε μπροστὰ στὸ Θεό;

Ὅσο γιὰ τὴ νηστεία, πῶς πρέπει δηλαδὴ νὰ νηστεύουμε καὶ ποιὰ εἶναι ἡ ἀληθινὴ νηστεία, ποὺ γίνεται δεκτὴ σὰν πνευματικὴ λατρεία, κηρύττει ὁ προφήτης Ἡσαΐας καὶ ψάλλει ἡ Ἐκκλησία ὅλες αὐτὲς τὶς ἡμέρες. Δὲν εἶναι μόνο ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τὶς διάφορες τροφές, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τὶς διάφορες κακίες· ἐκεῖνες θέλουμε νὰ νικήσουμε καὶ γι’ αὐτὸ προσευχόμαστε καὶ νηστεύουμε. Πολλὲς εἶναι οἱ κακίες μας κι οὔτε μποροῦμε τώρα νὰ τὶς μετρήσουμε· ξέρει ὅμως ὁ καθένας τὶς δικές του καὶ γι’αὐτὲς προσεύχεται καὶ νηστεύει, γιὰ νὰ τὸν συγχωρήσει ὁ Θεὸς καὶ γιὰ νὰ βοηθήσει μὲ τὴ χάρη του νὰ τὶς ξεπεράσει.

Τὸ νικηφόρο τέρμα τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς δὲν εἶναι νὰ περάσουν οἱ ἡμέρες καὶ νὰ φτάσουμε νὰ προσκυνήσουμε τὰ ἅγια Πάθη καὶ νὰ χαροῦμε τὴν ἑορτὴ τῆς θείας Ἀναστάσεως. Πρέπει νὰ προσκυνήσουμε καὶ νὰ χαροῦμε ἐ π α ξ ί ω ς. Αὐτὸ θὰ πεῖ· ἡ μετάνοιά μας νὰ προχωρήσει στὴν Ἐξομολόγηση καὶ νὰ φτάσουμε ὥς τὴ θεία Κοινωνία· ὅταν ὁ λειτουργὸς ἱερέας θὰ φωνάξει «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε», ὁ κάθε χριστιανὸς νὰ πλησιάσει καὶ νὰ μεταλάβει τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου. Ἡ θεία Κοινωνία εἶναι ποὺ μᾶς κάνει ἕνα μὲ τὸ Θεὸ καὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ θεία Κοινωνία μόνο μᾶς σώζει. «Σῶμα Χριστοῦ μεταλάβετε· πηγῆς ἀθανάτου γεύσασθε». Ἀμήν.

Σᾶς περιμένω σήμερα τό ἀπόγευμα στήν Μητρόπολη γιά νά συγχωρεθοῦμε στόν Κατανυκτικό Ἑσπερινό καί νά ἀρχίσουμε ἔτσι τήν Καθαρά Ἑβδομάδα.

Εὐχέτης στὸ Χριστὸ ὑπὲρ ὅλων σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

† Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος γεννήθηκε το 1962 στην Αλεξανδρούπολη. Είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Η εις Επίσκοπον χειροτονία του, τελέσθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2004