Αν κάποιος βάλει τους δυο τελευταίους Αρχιεπισκόπους δίπλα – δίπλα, θα διαπιστώσει ανάμεσα στις πολλές διαφορές τους μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, που ίσως μέχρι σήμερα να μην είχε τύχει της ανάλογης προσοχής. Ενώ ο Χριστόδουλος συγκρούστηκε σχεδόν με όλες τις κυβερνήσεις με τις οποίες συνυπήρξε κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο διάδοχός του Ιερώνυμος δεν είχε την παραμικρή διαφωνία με καμία.
Μάλιστα, σε μια ιδιαίτερα ταραγμένη εποχή για τη χώρα, με έντονη πολιτική αστάθεια και σημαντικές ανατροπές, ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος κατόρθωσε όχι απλά να είναι συνομιλητής όλων των κυβερνήσεων, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις να έχει «ανοικτή γραμμή» με το Μέγαρο Μαξίμου. Κι αυτό συνέβη με όλους τους πρωθυπουργούς. Από την παραδοσιακή φίλη της Εκκλησίας, συντηρητική παράταξη, μέχρι και την εκ πεποιθήσεως και ιδεολογίας «απέναντι» Ριζοσπαστική Αριστερά. Τους τελευταίους μήνες, αυτό δείχνει να αλλάζει. Ο ίδιος ο αρχιτέκτονας αυτής της στρατηγικής, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, βλέπει πως το κλίμα είναι πλέον διαφορετικό. Ήρθε μήπως η ώρα για την πρώτη σύγκρουση της Εκκλησίας με την κυβέρνηση;
Σε άλλες εποχές, καθόλου μακρινές, η ιδέα και μόνο πως ένας νέος πρωθυπουργός θα «προσπερνούσε» το Ευαγγέλιο επιλέγοντας τον πολιτικό όρκο, θα ήταν αρκετή για μια γενικευμένη σύρραξη. Ο Αλέξης Τσίπρας, ο πρώτος Έλληνας πρωθυπουργός που αρνήθηκε να δώσει θρησκευτικό όρκο, όχι μόνο δεν είχε την Εκκλησία απέναντί του σε αυτήν την επιλογή, αλλά λίγο πολύ είχε φροντίσει να πάρει την «ευλογία» του Αρχιεπισκόπου. Γκρίνιες ακούστηκαν πολλές στο εσωτερικό της Ιεραρχίας, αλλά στο τέλος πρυτάνεψε η λογική πως αφού ο Αρχιεπίσκοπος κατορθώνει με τον τρόπο αυτό να αποφύγει συγκρούσεις που στο τέλος της ημέρας θα άφηναν πληγωμένη την Εκκλησία, ίσως να έβγαινε κάτι καλό. Αυτό εν μέρει είχε μια ισχυρή δόση αλήθειας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ένας πολιτικός χώρος με σταθερά επαναλαμβανόμενες θέσεις κατά της Εκκλησίας και των προνομίων της, δεν θεωρήθηκε ποτέ φίλος του Κλήρου. Τρία χρόνια πριν, θα ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος στην Ελλάδα που θα στοιχημάτιζε έστω κι ένα ευρώ στο υποθετικό σενάριο της ειρηνικής συνύπαρξης Εκκλησίας – ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση που ο δεύτερος αναλάμβανε τη διακυβέρνηση της χώρας. Κι όμως! Ο Αρχιεπίσκοπος κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Σε χρόνο ανύποπτο, άνοιξε δίαυλο επικοινωνίας με τον «αντίπαλο», απέκτησε προσωπική επαφή και πολύ πριν από τις πολιτικές εξελίξεις είχε πλήρη εικόνα της κατάστασης. Ή έτσι νόμιζε τουλάχιστον…
