Αρθρογραφία

Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε από τους Πολωνούς

Του Στυλιανού Δραγαλεβίτη | Την Τρίτη 2 Απριλίου, συνήλθε στη Βαρσοβία σε συνεδρίαση η Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Εκκλησίας της Πολωνίας και ανάμεσα στα άλλα θέματα τα οποία συζήτησε υπήρξε και εκείνο που αφορά την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Η Ιερά Σύνοδος επέμεινε στην θέση της ότι συμφωνεί με τη χορήγηση του Αυτοκεφάλου στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, αλλά δεν μπορεί να κάνει δεκτό ότι αυτό χορηγήθηκε σε σχισματικούς και όχι στην κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας.

Βέβαια απέφυγαν να λάβουν θέση για την άρνηση του Μητροπολίτη της Ρωσικής Εκκλησίας, εν Κιέβω Ονουφρίου, να ανταποκριθεί στην πρόσκληση του Οικουμενικού Πατριάρχου, ώστε να είναι και εκείνος υποψήφιος, και γιατί όχι ο νέος επικεφαλής της Αυτοκεφάλου Ουκρανικής Εκκλησίας. Αυτό μάλιστα όταν είχε υπ΄ Αυτόν το μέγα πλήθος των Ιεραρχών, που θα του έδιναν την πλειονοψηφία στην Σύνοδο.

Η συμμετοχή των φίλων των Πολωνών Ιεραρχών, Μητροπολιτών Συμεών και Αλεξάνδρου στη νέα Αυτοκέφαλο Εκκλησία, δεν δίνει την δυνατότητα να κατανοήσουμε την θέση της Πολωνικής Εκκλησίας.

Σίγουρα αργά ή γρήγορα και οι Πολωνοί Αδελφοί θα βρεθούν στην αναγκαιότητα να αποδεχθούν το ότι, η ενότητα της Εκκλησίας είναι το μεγαλύτερο ζητούμενο στην ιστορία Της. Για αυτήν την ενότητα αγωνίστηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η περί Αυτόν Αγία και Ιερά Σύνοδος, στην υπόθεση του Ουκρανικού εκκλησιαστικού προβλήματος.

Η άρση ισχύος του Τόμου – Γράμματος του Οικουμενικού Πατριάρχου Διονυσίου Δ΄, αφού είχε απολύτως καταπατηθεί στους όρους του από τις Τοπικές Εκκλησίες τις οποίες αφορούσε, δεν μπορεί να αγνοείται από όλους όσους έχουν λόγο. Ιδιαίτερα, δεν μπορεί να αγνοείται από τους Πολωνούς, αφού η απαγόρευση μετακινήσεων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και προς αυτήν, του Πολωνού Βασιλιά Ιωάννη του Γ΄, έφερε την αναγκαιότητα του, κάτι που δεν δέχθηκαν αδιαμαρτύρητα οι τότε Κιεβινοί .

Η άρνηση των Ιεραρχών της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας εν Ουκρανία να συμμετάσχουν στην αποκληθείσα Ενωτική Σύνοδο θα παραμένει το ιστορικά μεγάλο σφάλμα, για το οποίο δεν ομιλεί και η πρόσφατη ανακοίνωση της Συνόδου των. Μετά την άρση ισχύος του Γράμματος του Διονυσίου, κατά την άποψη μας, οι εν Ουκρανία Επίσκοποι είναι αυτομάτως Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Όταν οι Ουκρανοί Ιεράρχες αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στην πρόσκληση του πρώτου τους, Οικουμενικού Πατριάρχου, κάποιοι μάλιστα επέστρεψαν τα Πατριαρχικά Γράμματα στον αποστολέα τους, είναι υπόλογοι ενώπιον Θεού και ιστορίας για την επιλογή τους.

Είναι πολύ σημαντική η πληροφορία που η Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Εκκλησίας της Πολωνίας δίδει σχετικά με την αναχειροτονία των Πορτογάλων Επισκόπων, στην ίδια ανακοίνωση. Ίσως για πρώτη φορά ακούγεται αυτό, αφού όλα τα υπάρχοντα κείμενα, εκ μέρους τον Πορτογάλων, μιλούν για αναγνώριση και όχι αναχειροτονία. Μάλιστα τονίζουν το ότι τους προσέλαβαν χειροτονημένους από τους Παλαιοημερολογίτες της Ελλάδος, αναγνωρίζοντας την εγκυρότητα της χειροτονίας τους και εισάγοντας τους στην κανονικότητα. Τούτο βέβαια εισπηδώντας σε έδαφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και προβαίνοντας σε σύσταση Εκκλησίας εν Πορτογαλία, με ένα ιδιότυπο καθεστώς Αυτονομίας.

Μας πληροφορούν λοιπόν ότι τον Λισαβόνας Γαβριήλ αναχειροτόνησαν στις 28 Αυγούστου 1990 στη Βαρσοβία, ο Μητροπολίτης Βασίλειος, οι Αρχιεπίσκοποι Σάββας, Σίμων και Ιερεμίας και ο επίσκοπος Άβελ. Εν συνεχεία στην Λισαβόνα ως Επίσκοπος Evora, χειροτονήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1990 ο Θεόδωρος, από τον Μητροπολίτη Λισαβόνας Γαβριήλ και τους Αρχιεπισκόπους Σάββα και Σίμωνα. Ενώ γράφουν και για τον μετέπειτα Λισαβόνας Ιωάννη, ότι χειροτονήθηκε Επίσκοπος Silves στις 14 Δεκεμβρίου 1997 στη Λισαβόνα, από τους Μητροπολίτη Γαβριήλ, Αρχιεπίσκοπο Σίμωνα και Επίσκοπο Θεόδωρο, δεν μας λένε τίποτα για τον Coimbra Ιάκωβο τον και μετά την κοίμηση του Γαβριήλ, Τοποτηρητή της έδρας της Λισαβόνας.

Σήμερα η Εκκλησία αυτή, με τους πολυάριθμους κάποτε Επισκόπους, έχει διαλυθεί. Υπάρχουν και παραμένουν σε κοινωνία με την Πολωνική Εκκλησία οι εν Βραζιλία Επίσκοποι, ο εν Ποταμώ Ιανουαρίω και Αργότερα (Rio de Janeiro e Olinda) Χρυσόστομος και ο εν Υφάλω (Recife) Αμβρόσιος.

Η μη δημοσίευση ή τουλάχιστον η μη γνώση έως σήμερα αυτής της πληροφορίας, έφερε την Εκκλησία της Πολωνίας στην ανάγκη των διευκρινήσεων αυτών. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να δημοσιεύσουν για την ιστορία, την πράξη Κανονικής Κοινωνίας, με σχετικό φωτογραφικό υλικό, ώστε να μπορούμε από των πηγών να έχουμε την γνώση.

Εν τέλει, ας αναλάβει η Πολωνική Εκκλησία, αφού δεν αναγνωρίζει την Ιερωσύνη του Μητροπολίτου Κιέβου Επιφανίου, αλλά δέχεται να έχει την Αυτοκεφαλία της η Εκκλησία της Ουκρανίας, να απευθύνει ερώτηση προς τον Μητροπολίτη Ονούφριο με την οποία θα πληροφορηθούμε όλοι. Γιατί δεν πήγε στην Ενωτική Σύνοδο μαζί με τους Ιεράρχες του, από την οποία θα εξέρχονταν ως προκαθήμενος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας;

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Κοινό ανακοινωθέν Προκαθημένων Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων και Κύπρου

Αναδημοσίευση

ΕΚΤΑΚΤΟ- Σύσκεψη Προκαθημένων στην Κύπρο για το Ουκρανικό

Γραφείο Ρεπορτάζ

Η υπογραφή του Κωνσταντινουπόλεως

Γραφείο Ρεπορτάζ

Ναυπάκτου: «Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν μπορεί να αρνηθεί την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου για το Ουκρανικό»

Αναδημοσίευση

Από τη βουλγαρική εξαρχία στο ουκρανικό αυτοκέφαλο

Ορισμένες συνιστώσες του Ουκρανικού εκκλησιαστικού ζητήματος