του Αρχιμανδρίτη Ιωαννικίου Γιαννοπούλου για το Orthodoxia.info

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Παντελεήμων έζησε στην εποχή των διωγμών, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Μαξιμιανός.
Μαρτύρησε στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνος, το 305 μ.Χ..
Ελληνικής καταγωγής ο άγιος, προερχόταν από την πόλη της Νικομηδείας της Μικράς Ασίας.
Ο πατέρας του Ευστόργιος ήταν εθνικός, ειδωλολάτρης.

Η μητέρα του ονομαζόταν Ευβούλη και προερχόταν από Χριστιανική οικογένεια, και όπως αναγράφεται στον συναξαριστή του αγίου Παντελεήμονος «ήτο χριστιανή εκ προγόνων».
Παρά το γεγονός, ότι ο Ευστόργιος επέμενε να προσκυνά τα ψεύτικα είδωλα, η Ευβούλη με πολύ αγάπη, πίστη και αφοσίωση στο Χριστό επεδίωξε να αναθρέψη τον υιό της -ο οποίος λεγόταν τότε Παντολέων- με χριστιανική διαπαιδαγώγηση.
Όμως, σε μικρή ηλικία άφησε τον Παντολέοντα ορφανό η μακαρία Ευβούλη.
Ο άγιος Παντελεήμων έμαθε τα πρώτα γράμματα, τα κοινά και κατόπιν έλαβε και την Ελληνική παιδεία.
Ο πατέρας του τον παρέδωσε αργότερα σε έναν επιτυχημένο και διάσημο ιατρό εκείνης της εποχής, τον λεγόμενο Ευφρόσυνο για να μάθη την ιατρική επιστήμη.
Ο άγιος έδειξε μεγάλη επιμέλεια και σύνεση.
Γι αὐτό, όταν τον είδε ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός και έμαθε για τον χαρακτήρα του, τα τάλαντα και τις αρετές του διέταξε τον Ευφρόσυνο, τον ιατρό διδάσκαλό του να τον εκπαιδεύση τέλεια για να τον έχη ιατρό στο αυτοκρατορικό παλάτι του.
Τότε ήταν, που ο Παντολέων γνώρισε τον Άγιο Ερμόλαο, που ήταν χριστιανός ιερέας και ιατρός και κρυβόταν για τον φόβο του αυτοκράτορα.
Συζήτησαν αρκετή ώρα μεταξύ τους.
Με τον υψηλό πνευματικώς αυτόν διάλογο, ο Άγιος Ερμόλαος ανέβασε υψηλότερα τον νου και την καρδιά του νέου Παντολέοντος, και του υπέδειξε την πίστη στον αληθινό Θεό, η οποία από απλό ιατρό θα τον έκανε να θεραπεύει θαυματουργικά τις ασθένειες των ανθρώπων.
Μεταξύ των άλλων του είπε: «Πίστεψέ με, νεανία, ότι και αυτοί οι θεοί, τους οποίους ο Μαξιμιανός προσκυνεί, δεν είναι άλλο τι παρά μύθοι ψευδείς, και τους πιστεύουν οι άφρονες».
Και συνέχισε: «Ο δε αληθινός Θεός είναι ένας ο Ιησούς Χριστός στον οποίον αν πιστέψης με όλη σου την καρδιά θα ιατρεύεις κάθε αρρώστια χωρίς κανένα ιατρικό βότανο, μόνο με την Χάρη και την δύναμη Εκείνου».
Έτσι από τον Άγιο Ερμόλαο έμαθε την κατά Χριστόν ιατρική τέχνη και πίστη.
Με εμπιστοσύνη στα λόγια του Ερμολάου, ο Παντολέων αφού επικαλέστηκε το όνομα του Χριστού ανέστησε –προτού ακόμη λάβει το άγιο Βάπτισμα- ένα νεκρό παιδί, που είχε μόλις πεθάνη από θανατηφόρο δάγκωμα δηλητηριώδους φιδιού.
Το γεγονός αυτό τον έκανε να βαπτισθή και να χειραγωγηθεί ουσιαστικώτερα, στην προς τον Χριστό πίστη.
Με ακλόνητη την πίστη εθεράπευσε θαυματουργικά έναν τυφλό, δίδοντάς του το φως του.
Αυτό το θαύμα, έκανε και τον πατέρα του να αποκηρύξη τα είδωλα και να γίνη κι εκείνος χριστιανός.
Μετά από λίγο χρονικό διάστημα πέθανε ο Ευστόργιος, ο πατέρας του Αγίου Παντελεήμονος.
Τότε εκείνος διεμοίρασε όλα τα υπάρχοντά του στους πτωχούς και τους φυλακισμένους, ελευθέρωσε τους δούλους του και ησχολείτο με την φροντίδα των ασθενών και των αδυνάτων, τους οποίους εκτός από το ότι τους εθεράπευε, επιπλέον τους έδινε και χρήματα για να ζήσουν.
Από τους αρρώστους δεν ελάμβανε ποτέ χρήματα.
Γι΄ αὐτό και απέκτησε, πολύ σύντομα την φήμη του «αναργύρου» και του «φιλαρέτου», και από την Εκκλησία μας έχει καταταχθεί στην λαμπρή χορεία των Αγίων Αναργύρων.
Επειδή ο άγιος άρχισε να αποκτά φήμη και σεβασμό από τους ανθρώπους, αυτό προκάλεσε τον φθόνο και την κακία των υπολοίπων ιατρών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν την συκοφαντία και την διαβολή. Με αφορμή το θαύμα του, στον τυφλό τον διέβαλαν στον αυτοκράτορα, ως χριστιανό, που χρησιμοποιεί μαγείες.
Ο Μαξιμιανός έδωσε εντολή να παρουσιασθεί μπροστά του ο πρώην τυφλός για να βεβαιωθεί.
Όταν ερωτήθηκε ποιός τον εθεράπευσε ομολόγησε με θάρρος: «ο Παντολέων αφού επικαλέστηκε το όνομα του Χριστού, στον οποίο Χριστό πιστεύω και εγώ».
Αμέσως τότε με διαταγή του βασιλιά αποκεφαλίστηκε ο τυφλός κατατάχθηκε στο νέφος των αγίων μαρτύρων της Εκκλησίας. Κατόπιν οδηγήθηκε δέσμιος στον βασιλιά ο Παντολέων.
Μπροστά στον αυτοκράτορα ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό χωρίς να λυγίσει ή να φοβηθεί ούτε από τις υποσχέσεις, ούτε και από τις απειλές και τα βασανιστήρια.
Τον χτύπησαν σκληρά, γεμίζοντας όλο του το σώμα πληγές.
Τον έκαιγαν με αναμμένες λαμπάδες στις ανοιγμένες πληγές του.
Του παρουσιάστηκε ο Χριστός με την μορφή του Ερμολάου του ιερέως και τον ενίσχυε, δίδοντάς του θάρρος και φαινόταν ότι βρισκόταν μαζί του, όταν κατόπιν τον έβαλαν μέσα σε δοχείο με λειωμένο μόλυβδο κι έπειτα όταν τον έριξαν στην θάλασσα.
Παρέμεινε αβλαβής από όλα αυτά.
Τον παρέδωσαν σε πεινασμένα άγρια θηρία, τα οποία σεβάστηκαν το άγιο σώμα του και δεν τον άγγιξαν καθόλου.
Υποβλήθηκε και σε άλλα φρικτά βασανιστήρια και τέλος βγήκε η απόφαση του αποκεφαλισμού του.
Ζήτησε προηγουμένως να προσευχηθεί.
Του το επέτρεψαν.
Ενώ προσευχόταν ακούστηκε προς αυτόν θεία φωνή από τον ουρανό, που τον ονόμαζε πλέον Παντελεήμονα και όχι Παντολέοντα, διότι φάνηκε πραγματικά ελεήμων προς όλους τους ανθρώπους.
Όταν τελείωσε την προσευχή του έσκυψε το κεφάλι του για να τον αποκεφαλίσουν, αλλά -όπως αναγράφεται στο συναξάρι του- το ξίφος των δημίων του έλιωσε όπως ακριβώς το κερί.
Το θαύμα αυτό οδήγησε στην αληθινή πίστη τους στρατιώτες, που προηγουμένως υπήρξαν οι δήμιοί του.
Στο τέλος ο Άγιος μάρτυς αποκεφαλίστηκε από άλλους δημίους και ὅπως και πάλι καταγράφεται αντί αίματος ανέβλυσε γάλα από τις φλέβες του.
Το φυτό της ελιάς στο οποίο τον είχαν δέσει άνθισε και κάρπισε αμέσως.

Αδελφοί μου!
Μελετώντας τον βίο του Αγίου, τον οποίο συνοπτικά εκθέσαμε απόψε στην αγάπη σας, τι να πρωτοθαυμάσει κανείς!
Διδασκόμαστε, πως η πίστη και η απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό κάνει τον άνθρωπο να υπερβαίνη τους νόμους της φύσεως και να ζει μια ζωή υπέρλογη, υπερφυσική και θαυμαστή. Κάτι που δεν μπορεί να το δεχθεί εύκολα και αβασάνιστα η πεπερασμένη λογική του συγχρόνου ανθρώπου.
Όμως για να φθάση κανείς σε αυτή την κατάσταση χρειάζεται να παραδώσει τον εαυτό του με απόλυτη εμπιστοσύνη στον Χριστό.
Να αφήση κάθε μορφής εγωκεντρισμού, να εγκαταλείψει την μονομερή προσκόλλησή του στα υλικά και να υψώσει νου και καρδιά προς τα πνευματικά, προς τον Θεό, όπως έκανε και ο Άγιος Παντελεήμων.
Νομίζω, ότι η περίπτωση του Αγίου Παντελεήμονος αγγίζει τον καθένα μας προσωπικά.
Δεν ήταν αλχημιστής και θρησκόληπτος, αλλά ήταν δυνατός επιστήμων, ικανότατος ιατρός, αλλά προπάντων υπήρξε έργῳ και λόγῳ χριστιανός φιλάνθρωπος και ελεήμων προς όλους.
Πρόσφερε αφιλοκερδώς και χωρίς ιδιοτέλεια την αγάπη του και την φροντίδα του στον καθένα που είχε ανάγκη πραγματική. Δεν κρατούσε χρήματα για τον εαυτό του.
Να γιατί είχε παραδοθεί ολοσχερώς, στον Χριστό, τον Σωτήρα και Λυτρωτή του.
Δεν φοβήθηκε τι θα φάει, τι θα πιεί, τι θα κάνη αύριο, πως θα ενδυθή, πως θα ζήση; Δεν είχε αγωνίες για όλα αυτά. Η μόνη αγωνία του ήταν να μην χάσει το Χριστό του.
Δεν απέκτησε το άγχος και την ανασφάλεια του ανθρώπου της εποχής μας.
Απλά παραδόθηκε με απόλυτη εμπιστοσύνη και πίστη στον Θεό. Κι ο Θεός παραβρέθηκε δίπλα του, τον ενίσχυσε και μέσα από αυτόν έκανε θαυμαστά πράγματα: «θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού».
Ας ευχηθούμε να πρεσβεύει για μας ο Άγιος, ώστε να δυναμώνει και να αυξάνει η δική μας ασθενική πίστη και η εμπιστοσύνη μας προς τον Θεό, για να μπορούμε να υπερβαίνουμε το «εγώ» μας, τον εγωκεντρικό μας προσανατολισμό και να παραδιδόμαστε, όσο μπορούμε ολοένα και περισσότερο στο έλεος του Θεού και την αγάπη στον συνάνθρωπο. Αμήν.

To ψηφιδωτό είναι λεπτομέρεια από την Ιερά Ανδρώα Κοινοβιακή Μονή Αγίου Παντελεήμονος Πετρουπόλεως

Tagged: